Dodenherdenking 4 mei 2019

Dodenherdenking 4 mei 2019

 

De jaarlijkse dodenherdenking op de tuinvereniging van ATV Ons Buiten, verliep droog en rustig. Om half acht precies begon de plechtigheid. Op dat moment was zojuist een bui losgebarsten en schuilde iedereen binnen. Om 19:35 waren echter de meeste druppels gevallen, en strekte een dubbele regenboog zich volledig uit aan de hemel boven alle tuinen… Een ingetogen begin van een betekenisvolle herdenking.

 

Ton Reijmans, lid van ATV Ons Buiten, opende de plechtigheid.

 

De heer Aad Neeven (Aviation Warbooks) vertelde ons over het verhaal achter het monument:

Georgde Tattam, die op 3 mei 1943 boordschutter was op een van de twaalf Engelse Ventura-bommenwerpers van het 487ste squadron, die als doel had de Amsterdamse Electriciteitscentrale te vernietigen. Eén Ventura was vanwege het verliezen van het ontsnappingsluik boven de cockpit voortijdig teruggevlogen. Maar liefst tien Ventura’s zijn door Duitse jagers tussen 17.10 en 17.40 uur neergehaald. Dit betekende dat het squadron ophield te bestaan. Dat weten we dankzij speurwerk van Aad Neeven en John van der Maas die in 1995 het boek ‘Zonder waarschuwing’ schreven. Neeven: ”Op 3 mei 1943 zag Gerrit de Ruiter van de Nieuweweg een bommenwerper op Ons Buiten een noodlanding maken. Hij was als eerste ter plekke en haalde de zwaargewonde George uit het vliegtuig”.

 

Middelbare scholieren dragen voor

Verder spraken Rocco Bonoo (leerling HV1D), Rojin Yildiz (leerling HV1D) en Puck van Den Bos (6VWO) van het Lyceum Sancta Maria. Rojin droeg een gedicht voor van Janine Venema (14 jaar, Almere) en Puck verwoordde roerend vanuit eigen beleving.

 

Rocco droeg een gedicht voor van Maureen de Witte (17 jaar, Emmeloord) dat hieronder te lezen is:

Één keer vaker


 Één keer vaker kijken,

Naar de foto aan de muur,

Van mijn opa in het uniform,

Strijdend voor mijn vrijheid,

Ging hij dwars door het vuur.

Één keer vaker strijden,

Dan dat je werkelijk kon,

Strijdend tot aan het einde,

Omdat je met opgeven

De oorlog niet won.

 

Één keer vaker liefhebben,

Hen die ons zijn ontgaan,

Opdat de herinnering blijft Leven,

Opdat we niet vergeten

Wat zij voor ons hebben gedaan.

Één keer vaker denken,

Aan die verleden tijd,

Die zelfs in het heden,

In de wereld om ons heen

Voor altijd zichtbaar blijft.

Één keer vaker…

 

Mevrouw Louise van Zetten (gemeenteraadslid Hart voor Haarlem) sprak als laatste woorden uit het hart. De twee minuten stilte die volgden, vervulden de inmiddels blauwe lucht.

 

 

Tekst: N. Amesz